پنجاه و یکم: سال‌بلعیدگی (۲)

اپیزود پنجاه‌وهشتم در خون‌ماهِ دی سال چهار و آغازین روزهای بهمن؛ نوشته و ویراسته شده است. روزهایی بر ما گذشت که «شرح» ندارند و این اپیزود نیز به شرح نمی‌آید. در این اندیشیده‌ام که چه مراحلی طی می‌شود تا شرور، به شرارت برسد. دانستن این مراحل برای عبرت است تا مبادا مبادا مبادا... ش ...  Show more

اپیزود پنجاه و هفتم، آخرین قسمت از سه‌گانه سال‌بلعیدگی است. در این سه‌گانه، به این مساله پرداختم که اگر بنا باشد، کهنسالی و سال‌خوردگی را بجای «پروسه» طبیعی به «پروژه انتخابی» بدل کنیم، به چه سرفصل‌ها و دغدغه‌هایی باید اندیشیده باشیم. تاکنون به مباحثی از جمله قصد، بدن و تکرار پرد ...  Show more

این‌بار سالبلعیدگی را سرهم نوشتم که سالِ بلعیدگی خوانده نشود! این کلمه را هماهنگ با سال‌خوردگی، انتخاب کردم برای سلسله اپیزودهایی که در آن به «توشه» می‌پردازم. توشه‌ای که برای سفر به‌سوی سال‌بلعیدگی نیاز داریم. در اپیزود پنجاه‌ویکم از انسانک به کلمه «تکرار» رسیده‌ام و احتمالاً بع ...  Show more

سالیان درازی‌ است که نام ماه رمضان با شیرینی محبوبی به نام زولبیا و بامیه گره خورده است، به‌طوری که با دیدن این شیرینی نا‌خوداگاه ماه رمضان و روزه‌داری در ذهن ما تداعی می‌شود. طنین دلنواز ربنا و سفره‌ای که زولبیا بامیه در آن خودنمایی می‌کند از خاطرات شیرین افطاری‌های ماه رمضان اس ...  Show more

تماشای کودکی و تأکید بر آن، ثمره زندگی با سری برگشته به پشت است! یعنی ما همواره روزهای خوب زندگی را پشت سر می‌دانیم و برای زیستنی‌شدنِ زندگی به آن نظر می‌اندازیم. حالا فرض کنید که بخواهیم این قاعده را دگرگون کنیم و زندگی را نه با نگاه به پشت سر، بلکه با نگاه به پیش‌رو روایت کنیم. ...  Show more

سرانجام کاروان انسانک در سال یکهزار و چهارصد و دو به اولین منزلگاه رسید و اپیزود چهل و ششم منتشر شد. این اپیزود با فحش آغاز می‌شود!‌ البته فحش، با عمقی کمی بیش از معمول و سپس بحث خیال‌انگیزی را در پیش می‌گیریم. چنان که خواهید شنید به چهار قدم اشاره کرده‌ام که می‌تواند خیال ما را ...  Show more